تجربه من

روز اول بعد از زایمان، هر بار که نی‌نی گریه می‌کرد، با خودم می‌گفتم: «حتماً شیرم کمه...»

وقتی سینه‌ام رو نگاه می‌کردم، احساس می‌کردم اصلاً شیری وجود نداره. حتی به همسرم گفتم: «فکر کنم بچه‌مون گرسنه مونده.»

ماما کنارم نشست و گفت: «نگران نباش، چیزی که الان بدنت تولید می‌کنه آغوزه؛ شاید مقدارش کم به نظر برسه، ولی دقیقاً همون چیزیه که نی‌نی این روزها بهش نیاز داره.»

همین حرف باعث شد آروم‌تر بشم. هر بار که نی‌نی سینه رو می‌مکید، اعتماد به نفسم بیشتر می‌شد و چند روز بعد، شیرم هم بیشتر شد.

 نظر ماما

در یکی دو روز اول بعد از زایمان، بدن مادر آغوز (کلستروم) تولید می‌کند. آغوز از نظر حجم کم است، اما مواد مغذی و آنتی‌بادی‌های بسیار ارزشمندی دارد و معمولاً برای معده کوچک نوزاد در روزهای اول کافی است.

در بیشتر مادران، حجم شیر بین روز دوم تا پنجم بعد از زایمان به‌تدریج افزایش پیدا می‌کند.

اگر نوزاد:

• خوب سینه را می‌گیرد،
• به‌طور مرتب شیر می‌خورد،
• پوشک خیس و مدفوع متناسب با سنش دارد،
• و وزن او توسط پزشک یا ماما پیگیری می‌شود،

معمولاً جای نگرانی نیست.

اگر احساس می‌کنید نوزاد به‌خوبی شیر نمی‌خورد، خیلی خواب‌آلود است یا تعداد پوشک‌های خیسش کم شده، بهتر است از پزشک، ماما یا مشاور شیردهی کمک بگیرید.

 نکته مامانانه

من هر بار که استرس می‌گرفتم، حس می‌کردم شیردهی هم سخت‌تر می‌شه. وقتی سعی کردم بیشتر استراحت کنم، آب کافی بنوشم و نوزادم رو مرتب روی سینه بذارم، هم خودم آروم‌تر شدم و هم شیردهی بهتر پیش رفت.

 باور اشتباه

«اگر سینه‌ام نرم است یا شیر زیادی نمی‌بینم، یعنی شیر ندارم.»

این باور همیشه درست نیست. مقدار شیری که از سینه خارج می‌شود یا نرمی سینه، به‌تنهایی نشان‌دهنده کم بودن شیر نیست. مهم‌تر از همه، رشد نوزاد، تعداد پوشک‌های خیس و ارزیابی پزشک یا ماما است.

 تجربه شما

شما هم روزهای اول فکر می‌کردید شیرتون کمه؟ چه چیزی باعث شد خیالتون راحت‌تر بشه؟ تجربه‌تون رو برای مامان‌های دیگه بنویسید. شاید حرف شما، دل یک مامان تازه‌کار رو آروم کنه. 

تجربه من

وقتی نینیم به دنیا اومد، فکر می‌کردم باید چند ساعت صبر کنم تا بهش شیر بدم.

اما ماما اومد و گفت:
«اگر حال خودت و نی‌نی خوبه، بهتره هرچه زودتر اولین شیردهی رو شروع کنیم.»

راستش اولش فکر می‌کردم چون هنوز شیر زیادی ندارم، فایده‌ای نداره. ولی همون چند قطره آغوز، اولین غذای نینیم بود.

شاید خوب مک نمی‌زد و من هم ناشی بودم، ولی همون اولین بغل کردن و تلاش برای شیر دادن، حس عجیبی داشت. انگار تازه باورم شده بود که مامان شدم. 

 نظر ماما

اگر حال مادر و نوزاد مناسب باشد، بهتر است اولین شیردهی در ساعت اول بعد از تولد شروع شود.

شیر اولیه مادر که به آن آغوز (کلستروم) گفته می‌شود، مقدارش کم است، اما سرشار از مواد مغذی و آنتی‌بادی‌هایی است که به تقویت سیستم ایمنی نوزاد کمک می‌کنند.

ممکن است در اولین ساعت‌ها، نوزاد فقط چند دقیقه شیر بخورد یا حتی هنوز خوب سینه را نگیرد. این موضوع همیشه به معنی کم بودن شیر یا وجود مشکل نیست و بسیاری از نوزادان به زمان و تمرین نیاز دارند.

اگر در شیردهی مشکل داشتید، از ماما یا مشاور شیردهی کمک بگیرید تا نحوه صحیح گرفتن سینه را به شما آموزش دهند.

 نکته مامانانه

اولین شیردهی برای من اصلاً مثل فیلم‌ها نبود! 

هم من بلد نبودم، هم نی‌نی.

اما هر بار که تلاش می‌کردیم، بهتر می‌شد. اگر دفعه اول موفق نشدی، خودت رو سرزنش نکن. شیردهی یک مهارته که هم مادر و هم نوزاد کم‌کم یادش می‌گیرن. 

 باور اشتباه

«چون شیرم هنوز زیاد نیومده، پس نوزادم گرسنه می‌مونه.»

این باور درست نیست.

در روزهای اول، معده نوزاد بسیار کوچک است و همان مقدار کم آغوز، معمولاً برای نیاز او کافی است. با مکیدن مکرر نوزاد، تولید شیر هم به‌تدریج بیشتر می‌شود.

 تجربه شما

اولین باری که به نی‌نی‌تون شیر دادید چه حسی داشتید؟ نوزادتون راحت سینه رو گرفت یا چند روز طول کشید تا هر دو به شیردهی عادت کنید؟ تجربه‌تون می‌تونه برای مامان‌های تازه‌کار خیلی دلگرم‌کننده باشه.